Dag 30, 31 en 32: Dinsdag 18 augustus, woensdag 19 augustus en donderdag 20 augustus

Beste lezers,

Hier helaas alweer het laatste berichtje van ons. Inmiddels zijn we al weer thuis, maar voordat het zover was is er nog het een en ander gebeurt. Dinsdag 18 augustus werden we vroeg wakker, omdat de camper ingeleverd moest worden. Maar… voordat dat ging gebeuren moesten we natuurlijk snel even Peters verjaardag vieren. Hij werd tenslotte al 16 jaar!! HIEP, HIEP, HOERA!!! Nadat iedereen hem even flink geknuffeld en gekust had besloten we zo snel mogelijk de camper leeg te halen en de koffers in te pakken. Poehpoeh, dit was toch iets meer werk dan we dachten en op de een of andere manier pasten het allemaal niet zo goed meer in de koffers, terwijl we zelfs een koffer extra hadden. Maargoed, alle overgebleven dingen in plastic tasjes in de auto gezet, dat doen we in het hotel nog wel verder inpakken. Uiteindelijk, later dan gepland, reden we weg van de camping. Het inleveren van de camper ging sneller dan verwacht. Ze keken heel globaal door de camper heen, ze zagen niet eens dat we de rookmelder met een plakbandje aan het plafond hadden geplakt (deze ging namelijk bijna elke keer af als er gekookt werd, dus uit frustratie hebben we hem per ongeluk iets te hard van het plafond getrokken om hem uit te zetten). Verder was Tina zich ook al druk aan het maken over een handdoekje die we niet meer konden vinden, maar bij het inleveren van de camper moesten we alle handdoeken in een hele grote bak gooien, waar al heel veel handdoeken in lagen, dus dat maakte ook al niet uit. Gelukkig was alles goedgekeurd en kregen we alle borg terug. Hierna zijn we direct naar het hotel gereden om te informeren of we al in onze kamers konden. We mochten al in het hotel, maar doordat een nieuwe werkneemster ons had ingecheckt hadden we maar 1 kamer gekregen. Ai, met zijn achten in een 4-persoonskamer is wel krap, dus maar meteen even informeren hoe dat zat. We kregen nieuwe kamers (dit keer 2), maar daarvoor moesten we wel een hele tijd wachten, omdat ze nog werden schoongemaakt. Maar gelukkig mochten we, na een tijdje te hebben gewacht, in de kamer die we in eerste instantie hadden gekregen al onze spullen neerzetten, zodat er al gebruik kon worden gemaakt van het zwembad. Ondertussen waren Jos, Robbert en Linda even de auto terug brengen naar het verhuurbedrijf. Aangezien we een witte auto hadden gehaald en een bruine auto gingen terugbrengen (we hadden hem een maand niet gewassen en we hebben best wel wat zandwegen gehad) waren we wel benieuwd wat ze ervan zouden zeggen. De auto terugbrengen ging, net als de camper, heel snel. Er kwam meteen een man aanlopen, hij wreef even met zijn vinger over de auto, keek een beetje gek, controleerde de kilometerstand en dat was het. Hij vroeg nog wel of we problemen hadden gehad met de auto, maar Robbert zei dat we geen problemen hadden gehad maar dat hij alleen een beetje vies was. De man knikte heftig toen hij hoorde dat de auto een beetje vies was, maargoed.. verder was alles in orde dus konden we weer gaan. De man vroeg nog even waar we naartoe moesten, zodat hij een auto regelde die ons (gratis) naar het hotel terug kon brengen. Wat een service! Daarna zijn Tina, Linda en Karin nog even met het openbaar vervoer naar Venice Beach gegaan om nog wat souvenirtjes in te slaan. Na terugkomst besloten we voor de laatste keer ergens te gaan eten en aangezien het Peters verjaardag was mocht hij kiezen waar… en wat koos hij.. De McDonalds (net of we daar nog niet genoeg gegeten hadden). Daarna terug naar het hotel gegaan om nog even tv te kijken en te gaan slapen.

Woensdag 19 augustus moesten we al om 5 uur opstaan. Na alles te hebben ingepakt zijn we vertrokken naar het hotel. Gelukkig kwam er meteen een pendelbusje aanrijden toen we bij de uitgang van het hotel aankwamen. Bij het vliegveld moesten we zelf alles inchecken, wat wel even wat tijd in beslag nam. Bij de vertrekhal hebben we nog een ontbijtje gepakt (een pie bij de McDonalds), waarna we in het vliegtuig konden en vlogen we rond half 8 aan. Na een vlucht van 4,5 uur, kwamen we om 4 uur in Washington aan. Aangezien het voor ons gevoel lunchtijd was en we ’s morgens niet erg veel gegeten hadden besloten we een flinke lunch bij de Subway te gaan halen. 6 uur zou het vliegtuig vertrekken richting Brussel, maar aangezien iemand zijn paspoort in zijn koffer had gedaan, die ondertussen al in het vliegtuig zat, moesten we daarop wachten. Hierdoor vlogen we pas om half 7 aan. Gelukkig was het weer en alles gunstig, waardoor de piloot de tijd tijdens het vliegen weer kon bijtrekken. Toen we een uur in het vliegtuig zaten kregen we alweer avondeten opgediend. Niet iedereen had hier trek in, maar we hadden van Koen geleerd dat we moesten eten voor de honger die komt, dus iedereen had maar zoveel mogelijk opgegeten. Tijdens de vliegreis had je de mogelijkheid om films te kijken, waardoor de tijd best snel ging. Het was wel een vreemde nacht. Niemand was moe omdat het LA-tijd nog gewoon overdag was, maar buiten was het ondertussen wel 3 uurtjes donker, dus nacht, geweest. Ongeveer een uur voor de landing kregen we daarom nog een soort van ontbijt/snack, om ons vast te laten wennen aan de nieuwe tijd. Uiteindelijk kwamen we half 8 aan in Brussel, voor ons gevoel was het half 11 ’s avonds en was het nog steeds woensdag. Maar… het was al donderdag en we hadden nog een lange dag tegemoet. Bij de aankomsthal stonden Mari en Regina, de ouders van Koen, en Albert ons al op wachten. Gelukkig hadden de ouders van Koen een leuk bordje gemaakt, waardoor we meteen wisten waar we heen moesten gaan. Eenmaal thuis aangekomen stond er een superleuk spandoek in de tuin. Het duurde even voordat we erachter waren wie dit had gemaakt, maar uiteindelijk wisten we dat het van Bert en Annemieke kwam en dat Simone het grote gevaarte met veel moeite in de tuin had weten te plaatsen. We hadden snel oma even gehaald en Mari, Stan en de broer van Koen, Thijs, waren nog gekomen om te informeren naar onze vakantie. Na even bij gekletst te hebben en nadat iedereen naar huis was, is de helft van ons een dutje gaan doen om wat slaap in te halen. ’s Avonds mochten we allemaal uit gaan eten bij de Koen thuis. Aangezien we al die weken niet erg veel gezonde dingen hebben gegeten, hadden ze speciaal voor ons aardappels, worst en bonen gemaakt, met als toetje vanille vla! Mmmmmm, dat was echt heerlijk! Aangezien iedereen toch wel erg moe was, Peter was zelfs zo moe dat hij bij de wedstrijd van PSV in slaap viel, gingen we rond half 8 naar huis, waarna het niet lang duurde voordat iedereen lekker in zijn eigen bed ging slapen.

We hopen dat jullie genoten hebben van onze vakantieverhalen.

Groetjes van ‘the 8-team’

Jos, Tina, Linda, Robbert, Susan, Koen, Peter en Karin