Dag 19: Vrijdag 7 augustus

Beste lezers,

De nacht was, zoals verwacht, ERG koud. Vandaag stonden zowel `Bodie´ als `Mono Lake´ op het programma. Het eerste betreft een `ghost town´, een verlaten, oude, westernstad. Het tweede een mooi meer dat op de route ligt. Om bij Bodie te komen moesten we het noordelijk gedeelte van Yosemite doorrijden. We besloten dit op de heenweg snel te doen en op de terugweg nog verschillende keren te stoppen bij de mooie plekjes. Richting Bodie kwamen we 10 km vóór het stadje op een onverharde weg terecht. Dit was behoorlijk heftig. Met z´n 8en vlogen we heen en weer door het busje, een stofwolk achter ons latend. Halverwege kwamen we een auto tegen met een klapband dus dat beloofde wat, en ja hoor, het werd alleen maar erger. Gelukkig kwamen wij (en de auto…) heelhuids bij Bodie aan. Bleek er ook nog een andere, beter verharde weg naartoe te lopen. Nou ja, die maar op de terugweg nemen dan. Bodie was heel apart. In 1932 was er een grote brand geweest die bijna het hele stadje had weggevaagd. In die tijd was Bodie een van de grootste metropolen van Amerika. De verschillende goudmijnen, maakte het tot een rijke stad met meer dan 10.000 inwoners, wat erg veel is voor die tijd. Het was heel apart om te zien dat een groot gedeelte van de stad gerestaureerd was tot de originele vormen. Het was echt zo´n spookstadje waar een hooibaal voorbij komt dwalen en waar cowboys tegenover elkaar gaan staan en hun revolvers trekken (tu-tu-tu-tu-tu-tuuuu…. Tuu.. tuu.. tuu.. snap je??) Na een route door de stad begonnen we honger te krijgen (het was rond 2 uur). We reden terug richting een dorpje nabij Mono Lake. Dit dorpje was echt extreem klein, maar het grootste in de wijde omgeving. We waren naar de grootste supermarkt geweest (ook extreem klein). Aangezien we nog geen avondeten hadden, wilden we dat eigenlijk hier halen, maar er was gewoon niets. Dus kwamen we bij een diner terecht. Na het eten van lekkere hamburgers en sandwiches als lunch/diner (het was rond 3 uur ´s middags) konden we er weer tegenaan. Onderweg kwam je ook echt niets meer tegen tot aan de camping. Wel gingen we bij een meertje nog even klimmen. We twijfelden onderweg of witte plekken in de bergen nu wel of geen sneeuw waren, dus besloten we een kijkje te gaan nemen. Na een slopende klim, kwamen Jos, Peter en Robbert bij de sneeuw aan. De rest was halverwege afgehaakt, omdat het verder was dan het in eerste instantie leek. Gelukkig had Robbert een ijsbal meegenomen, zodat de rest er toch nog een beetje van kon meegenieten. Wie had dat gedacht, 3 dagen geleden zaten we midden in de woestijn met meer dan 40 graden en nu zaten we midden in de sneeuw, heel bijzonder. Terug richting de camping nog een keer gestopt toen we een beer zagen, deze liep echter te snel weg voor foto´s en we konden hem niet meer terugvinden. Ook moesten we uiteraard weer wat stenen gooien. Weer op de camping aangekomen zaten we lekker boterhammen te eten bij het kampvuur. We gingen nog eerder naar bed dan gister, al was het minder koud.

Groetjes `the 8-team´